هدف از این پژوهش بررسی اثر کیتوزان، تیمول و اتمسفر تغییر یافته بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی، حسی و میکروبی خربزه تازه برش خورده بود. بدین منظور، برش های خربزه در محلول حاوی درصدهای مختلف کیتوزان (صفر، 1 و 2%) و تیمول (صفر، 25/0 و 5/0%) به مدت 2 دقیقه غوطه ور شدند. برش های تازه میوه پس از پوشش دهی و حذف محلول های اضافی و نمونه شاهد (پوشش داده نشده) در اتمسفر تغییریافته (10% دی اکسید کربن) و اتمسفر طبیعی بسته بندی و به مدت 8 روز در دمایC ͦͦ 4 نگهداری شدند. نتایج بیانگر افزایش میزان دی اکسید کربن و کاهش اکسیژن در بسته بندی تحت اتمسفر اصلاح شده و اتمسفر طبیعی همگام با افزایش دوره ماندگاری بود. اما در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول شدت کاهش اکسیژن و افزایش دی اکسیدکربن کمتر از نمونة شاهد بود. در پایان 8 روز نگهداری، افت وزنی در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول و نگهداری شده تحت اتمسفر تغییر یافته بسیار کمتراز نمونه شاهد بود (34/0% در مقایسه با 60/13%). افزایش غلظت کیتوزان و بسته بندی تحت اتمسفر تغییر یافته سبب افزایش حفظ میزان مواد جامد محلول، اسید قابل تیتراسیون، اسید اسکوربیک و سفتی بافت برش های خربزه شد، اما افزایش غلظت تیمول تاثیر معنی داری بر این ویژگی های کیفی نداشت. شاخص-های رنگی میزان سبزی- قرمزی (a*)، میزان آبی- زردی (b*)، میزان روشنایی (L*) و شاخص قهوه ای شدن (BI) نیز تحت تاثیر نوع بسته بندی و غلظت کیتوزان قرار گرفتند، اما، تیمار با تیمول بر شاخص های رنگی برش خربزه تاثیر معنی داری نداشت. اثر متقابل غلظت کیتوزان و غلظت اسانس نشان داد که برش های خربزه تیمار شده با غلظت 1% کیتوزان و غلظت های 25/0 و 5/0% تیمول دارای کمترین میزان بار میکروبی بودند. پوشش دهی با کیتوزان و تیمول و هم چنین نوع بسته بندی بر همه صفات حسی برش های خربزه (تاثیر معنی داری داشت (05/0 P<)؛ و ارزیابان در پذیرش کلی، غلظت 1%کیتوزان را بر غلظت 2% ترجیح دادند.

گلچه های کلم براکلی رقم پرمیوم کراپ با استفاده از دو نوع پوشش پلیمری (پلی اتیلن با دانسیته کم و پلی پروپیلن) بسته بندی شده و به منظور مطالعه اثرات MAP فعال (با ترکیب گازی %7.5 CO2+%1.5O2 ( و غیرفعال (بدون ترکیب گازی) بر روی حفظ کیفیت و ارزش غذایی براکلی در مقایسه با گلچه های شاهد در دمای 1 درجه سانتیگراد برای 18 روز انبار شدند. در طول مدت نگهداری در فواصل زمانی معین پارامترهایی از قبیل درصد افت وزن، میزان تولید اتیلن، کیفیت، تولیدات تخمیری (اتانول، استالدهید و اتیل استات)، ویتامینC ، کلروفیل،pH  اسیدیته قابل تیتراسیون مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در گلچه های شاهد کیفیت به سرعت افت پیدا کرد. از مهم ترین علایم کاهش کیفیت می توان به افت وزن و سفتی، تخریب کلروفیل و زرد شدن گیاهچه ها اشاره کرد. بر عکس بسته بندی گلچه های براکلی تحت شرایط اتمسفر تعدیل یافته به ویژه با استفاده از پوشش پلی پروپیلن میزان تولید اتیلن و کلیه تغییرات مرتبط با افت کیفیت را به طور معنی داری کاهش و همراه با حفظ ویتامینC ، ارزش غذایی و سایر خصوصیات کیفی عمر انباری محصول را به بیش از 18 روز افزایش داد. همچنین در پایان این دوره در نتیجه تولید و تجمع ترکیبات نامطبوع الکلی همچون استالدهید و اتانول در بافت براکلی، مقدار کم اما مشخص این ترکیبات به مشام رسید.

افزایش تولید و مصرف گوشت مرغ در ایران و همچنین روند رو به رشد آن در جهان نگرانی هایی را در زمینه حفظ کیفیت آن ایجاد می کند. استفاده از روش هایی به منظور کاهش ضایعات و حفظ کیفیت این فراورده از اهمیت بسیاری برخوردار است. دما، رطوبت، نور و فعالیت آبی از جمله عوامل اصلی تغییر نامطلوب کیفیت گوشت مرغ هستند که همه این ها در شرایط استفاده از بسته بندی ها با اتمسفر تغییر یافته(MAP) و بسته بندی تحت خلا قابل کنترل می باشند. همچنین می توان این روش ها را به صورت تلفیقی با مواردی همچون بسته بندی های هوشمند، فعال و بسته بندی های ضدمیکروبی تلفیق نمود. با از بین بردن نگرانی های مربوط به کاهش کیفیت، طول مدت نگهداری را چند برابر کرده و نیاز به انجماد را نیز برطرف نمود زیرا انجماد باعث کاهش کیفیت فراورده شده و انرژی زیادی مصرف می کند.

انگور رقم شاهرودی به مدت 45 روز تحت شرایط بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته با چهار ترکیب گازی شامل هوای عادی (GC1)، %5O2+(GC2) 10%CO2، %15 O2+(GC3)%10CO2 و(GC4)%10CO2 +%60 O2  و دو نوع پوشش پلی مریک شامل پلی پروپیلن (PP) و پلی اتیلن (PE) در دمای 1oC و رطوبت نسبی 80-90% انبار شد. نمونه برداری هر 15 روز یکبار انجام شد و ویژگی های کیفی پس از 24 ساعت قرارگیری در دمای اتاق اندازه گیری شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که استفاده از GC4 ضمن کنترل موثر بیماری پوسیدگی خاکستری، بالاترین L و  C، پایین ترین شاخص قهوه ای شدن حبه ها و آبکشیدگی دم خوشه و بهترین شاخص طعم حبه را به خود اختصاص داده است. از سوی دیگر مقایسه دو پوشش مورد استفاده نشان داد که در شرایط یاد شده خوشه های بسته بندی شده با PP آلودگی کمتر و مزه بهتری داشتند.

به منظور حفظ کیفیت و افزایش عمر انباری سیب های میان رس شفیع آبادی آزمایشی به صورت اسپیلت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با چهار تکرار با استفاده از روش بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته انجام گرفت. تیمارها شامل سه دمای متفاوت 1، 4 و 20-25°C (دمای معمولی اتاق) و ترکیب گازی در دو سطح CO2 %2 + O2 %3 و CO2 %4 + O2 %1 و همچنین دو نوع پوشش پلی اتیلن و پلی پروپیلن بود. در طول مدت نگهداری در فواصل معین پارامترهایی از قبیل سفتی بافت، مقدار مواد جامد محلول، pH، EC، طعم میوه، اسیدیته قابل تیتراسیون و میزان تولید اتیلن مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتایج آزمایش ها نشان داد که میزان تولید اتیلن در دمای 1°C کمتر بوده و میوه های بسته بندی شده تحت شرایط فوق و ترکیب گازی CO2 %4 + O2 %1 و پوشش پلی پروپیلن، مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون، طعم و سفتی خود را بهتر از سایر تیمارها حفظ کردند. در طول دوره انبارداری pH و شاخص طعم میوه روند افزایشی و مقدار مواد جامد محلول و اسیدیته قابل تیتراسیون روند کاهشی نشان داده و این تغییرات نسبت به میوه های شاهد با سرعت کمتری اتفاق افتاد.

مطالعه حاضر به منظور بررسی روند تغییرات بیوشیمیایی بافت های انگور رقم شاهرودی در شرایط بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته نسبت به شاهد و با استفاده از یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار طراحی شد. سه ترکیب گازی شامل (GC2) %10 CO2+%5 O2، (GC3)%10 CO2+%15 O2 و (GC4)%10 CO2+%60 O2 با استفاده از دو نوع پوشش پلیمری (پلی پروپیلن و پلی اتیلن) برای نگهداری انگورها در دمای 1oC و رطوبت نسبی 80-%90 مورد استفاده قرار گرفتند. محتوای قندهای احیاگر، اسیدیته قابل تیتراسیون (TTA) و pH هر 15 روز یکبار و پس از 24 ساعت قرار گیری در دمای اتاق اندازه گیری شدند. نتایج بدست آمده از 45 روز انبار داری نشان داد که همزمان با کاهش میزان قندهای احیاگر شانس بروز آلودگی افزایش می یابد. از سوی دیگر مشاهده شد که یک افزایش شدید در میزان قندهای احیاگر پس از ظهور آلودگی دیده می شود. نتایج بدست آمده نشان می دهد که افزایش زود هنگام درمیزان قندهای احیاگر در نمونه های بسته بندی شده با GC4 با کمترین میزان آلودگی همراه بوده است. همچنین مشخص شد که روند کاهش TTA و افزایش pH برای نمونه های فوق ملایم تر است.

بسته بندی با اتمسفر اصلاح شده (MAP) روشی است که در آن تغییر هدفمند ترکیب اتمسفر موجود در بسته بندی موجب افزایش ماندگاری محصول شده و به این صورت امکان حصول اطمینان از کیفیت ماده غذایی در طول مدت نگهداری  فراهم می شود. مزایا و اهمیت استفاده از بسته بندی با اتمسفر اصلاح شده برای بسیاری از محصولات، چه در سطح آزمایشگاهی و چه در شرایط تولید صنعتی نشان داده شده است. این مقاله، مروری بر سیر تحول بسته بندیMAP، از جمله MAP فعال، MAP غیرفعال،MAP منفذدار و همچنین تاثیر استفاده از ترکیب گازهای مختلف را ارائه می دهد. بسته بندیMAP فعال به صورت تغییر محتوای اتمسفر حین بسته بندی و بسته بندی غیر فعال به صورت تغییر ترکیب اتمسفر بسته بندی بر اثر تنفس و یا تبادل گاز میان بسته بندی و محیط است. MAP منفذداریک رویکرد ترکیبی است که امکان تبادل گازها بین محصول و محیط را فراهم می کند. این مقاله همچنین اثرات مخلوط گازهای مختلف بر کیفیت و ایمنی محصول و همچنین اهمیت انتخاب مواد بسته بندی مناسب برای هر کاربرد را مورد بحث قرار داده و دیدگاهی ارزشمند در مورد گزینه های مختلف موجود برای بسته بندیMAP را ارائه می دهد تا امکان اتخاذ تصمیمات آگاهانه برای بهینه سازی کیفیت و ماندگاری محصولات فراهم شود.

در این پژوهش تاثیر بسته بندی با دو نوع پوشش پلیمری (پلی اتیلن با دانسیته کم و پلی پروپیلن) و سه ترکیب گازی (هوا، 5% O2 20% +CO2 و 60% O2 20%+ CO2) بر خصوصیات کمی و کیفی و عمر انباری میوه های زغال اخته مورد بررسی قرار گرفت. هم چنین تعدادی میوه در ظروف بدون درپوش به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. میوه ها بعد از تیمار در سردخانه در دمای 1oC با رطوبت نسبی 95 - 90 درصد به مدت 35 روز نگهداری شدند. نمونه ها در روز قبل از انباری و در طول دوره نگهداری با فاصله 7 روز از سردخانه خارج شده و به منظور ایجاد حالت مشابه در خرده فروشی ها به مدت 24 ساعت در دمای اتاق قرار گرفته و سپس از نظر فاکتورهای مختلف کیفی و کمی نظیر کاهش وزن، رنگ سطحی، آنتوسیانین، کیفیت ظاهری، پوسیدگی، pH، اسیدیته قابل تیتراسیون، مواد جامد محلول کل و ویتامین ث مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار ترکیب گازی 60% O2 20% +CO2 در پوشش پلی اتیلن و هوا در پوشش پلی پروپیلن تاثیر معنی داری در حفظ pH، اسیدیته قابل تیتراسیون، مواد جامد محلول کل نسبت به میوه های شاهد داشتند. هم چنین میوه های بسته بندی شده با پوشش پلی اتیلن در ترکیب گازی 60% O2 20% +CO2 بهترین اثر را در حفظ مقدار ویتامین ث و شاخص آنتوسیانین نشان داد. در مجموع استفاده از تکنولوژی بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته صرف نظر از نوع ترکیب گازی تاثیر معنی داری در حفظ خصوصیات کمی و کیفی زغال اخته نسبت به میوه های فاقد بسته بندی داشته است.

مقدمه: میوه تمشک می تواند به عنوان یک منبع خوب از ریزمغذی های گوناگون (آنتوسیانین، پلی فنول، اسید آسکوربیک، فیبر، پروتئین، مواد معدنی) مورد توجه قرار گیرد. تمشک به علت فعالیت متابولیکی بالا و حساسیت به پوسیدگی قارچی به ویژه کپک خاکستری، یکی از میوه های بسیار فساد پذیر بوده و طول عمر پایینی دارد. استفاده از بسته بندی با اتمسفر تعدیل یافته، قابلیت ماندگاری میوه های فساد پذیری مانند تمشک را افزایش داده و ارزش تجاری آنها را بالا می برد.مواد و روش ها: در این تحقیق به منظور بررسی اثر سه متغیر شامل نسبت گاز دی اکسیدکربن به اکسیژن (در سه سطح صفر، یک و دو حجمی-حجمی)، زمان ( صفر، پنج و 10 روز) و مقدار ماده ضد عفونی کننده پرکلرین (صفر، 250 و ppm 500) بر میزان افت وزن، اسیدیته، بافت و بارمیکروبی میوه تمشک از طرح مرکب مرکزی استفاده شد. میوه تمشک در بسته بندی های پلیمری دو لایه اتیلن- پلی آمید با ضخامت 50 میکرون بسته بندی و در دمای 4 درجه سلسیوس نگهداری شدند.یافته ها: نتایج آنالیز واریانس نشان داد که تاثیرات خطی، درجه دوم و متقابل پارامترهای زمان، غلظت پرکلرین و نسبت CO2/O2 بر روی خواص کیفی میوه تمشک در دوره ماندگاری معنی دار بوده است. افزایش غلظت پرکلرین و افزایش نسبت CO2/O2 در حفظ خصوصیات کیفی میوه تمشک اثر مثبتی داشته و اثر منفی زمان را بر خصوصیات کیفی میوه تمشک کاهش داده است.نتیجه گیری: استفاده از بسته بندی تحت اتمسفرتعدیل یافته می تواند روند کاهش در خصوصیات کیفی تمشک را کند نموده و از شدت افت کیفیت آن بکاهد.